மலர்களும் மங்கையரும் ஒரே மாதிரி

 

மலர்களும் மங்கையும் ஒரே மாதிரி 

பூத்தது ஓரிடத்தில்

தொடுத்தது ஓரிடத்தில்

சூடுவது ஓரிடத்தில்

மலர்களும் மங்கையரும் ஒரே மாதிரி எனச் சொல்வது அவர்களின் அழகு, மென்மை, நறுமணம் போன்ற பண்புகளின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு உவமையாகும். 

சங்க இலக்கியங்களில் பெண்கள் மலர்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டுள்ளனர். உதாரணமாக, முகத்தின் அழகுக்கு மலர், மென்மைக்கு மலர், நறுமணத்துக்கு மலர் எனப் பல்வேறு விதங்களில் உருவகப்படுத்தியுள்ளனர்.  

அழகு: 

மலரின் அழகுக்கும், பெண்ணின் அழகுக்கும் உள்ள ஒற்றுமை உவமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மங்கையின் முகமும் மலரைப் போல அழகு வாய்ந்தது. 

நறுமணம்: 

மலர் பரப்பும் நறுமணத்தைப் போலவே பெண்ணின் குணமும், வாசனையும் உவமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 

மென்மை: 

மலரின் மென்மையான இதழ்கள், பெண்ணின் மென்மையான குணத்துடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன. 

காதல்: 

மலர்கள் காதலுக்கும், உறவுகளுக்கும் அடையாளமாக இருப்பதால், பெண்மையும் காதல் வாழ்க்கையும் மலர்களுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன. 

இந்த ஒப்பிடுகள் கவிதை, இலக்கியங்களில் அடிக்கடி காணப்படுகின்றன, இது மலர்களின் அழகையும், பெண்ணின் அழகையும் ஒன்றிணைக்கிறது.