படித்தேன். பகிர்ந்தேன்.
"ஈகோவால் சிதறும் குடும்பங்கள்…
விட்டுக் கொடுத்தால் மட்டும் தான் நிலைக்கும் உறவுகள்!
இன்று பல குடும்பங்களில் பணத்தால் பிரச்சனை இல்லை…
வீடு இல்லை என்பதாலும் பிரச்சனை இல்லை…
அன்பு இல்லாததால்கூட பல குடும்பங்கள் உடையவில்லை…
ஆனால்…
“நான் ஏன் முதலில் பேச வேண்டும்?”
“நான் ஏன் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்?”
“எப்போதும் நான் தான் விட்டுக் கொடுக்கணுமா?”
என்ற ஒரு சிறிய ஈகோ தான்…
பல வருட உறவுகளையும், சந்தோஷங்களையும், குடும்பங்களையும் சிதைத்து வருகிறது.
ஒரே வீட்டில் இருந்த அண்ணன்-தம்பிகள் இன்று பேசிக்கொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்…
உயிராக காதலித்து திருமணம் செய்த கணவன்-மனைவி இன்று நீதிமன்ற வாசலில் நிற்கிறார்கள்…
பெற்றோர்களை பார்த்துக் கொள்ள வேண்டிய பிள்ளைகள், “அவர்களும் தங்கள் வழி… நானும் என் வழி…” என்று பிரிந்து செல்கிறார்கள்…
இதற்கெல்லாம் காரணம் ஒரே ஒன்று…
“ஈகோ”
பழைய காலத்தில் வசதி குறைவு இருந்தது…
ஆனால் உறவுகள் அதிகமாக இருந்தது.
இன்று வசதிகள் அதிகம்…
ஆனால் மனங்கள் தூரமாகி விட்டது.
அந்த காலத்தில்…
ஒரு வீட்டில் 10 பேர் இருந்தாலும் சந்தோஷமாக இருந்தார்கள்.
ஏனென்றால் அப்போது இருந்தது பொறுமை… விட்டுக் கொடுத்தல்… புரிதல்… மரியாதை…
இன்று ஒரு வார்த்தைக்கே உறவுகள் உடைந்து விடுகிறது.
Whatsapp-ல் “typing…” வராததற்கே கோபம்.
Phone எடுக்கவில்லை என்றால் சந்தேகம்.
சிறிய கருத்து வேறுபாடு வந்தாலே “பேசவே வேண்டாம்” என்ற நிலை.
ஒரு நிமிடம் யோசித்து பாருங்கள்…
இந்த உலகத்தில் நிரந்தரமானது எதுவும் இல்லை.
இன்று நம்முடன் இருப்பவர்கள் நாளை இருக்காமல் போகலாம்.
அப்போது…
“அவர்களிடம் இன்னும் கொஞ்சம் அன்பாக பேசியிருக்கலாமே…”
“ஒரு தடவை நாமே போய் சமாதானம் செய்திருக்கலாமே…”
என்று நினைத்து அழுதாலும்… காலம் திரும்பி வராது.
உண்மையில் விட்டுக் கொடுப்பது தோல்வி இல்லை!
விட்டுக் கொடுப்பவன் பலவீனமானவன் அல்ல…
உறவுகளை காப்பாற்ற தெரிந்த புத்திசாலி.
சில நேரங்களில்
“சரி விடு…” என்று சொல்லிவிடுவது,
ஒரு குடும்பத்தை காப்பாற்றும்.
சில நேரங்களில்
ஒரு Phone call…
ஒரு “சாப்பிட்டீங்களா?” என்ற கேள்வி…
ஒரு “மன்னிச்சுக்கோ…” என்ற வார்த்தை…
உடைந்த உறவுகளை கூட மீண்டும் சேர்க்கும்.
இப்போது வளரும் குழந்தைகளுக்கு நாம் என்ன கற்றுக் கொடுக்கிறோம்?
படிப்பு… வேலை… சம்பளம்… போட்டி…
இவை எல்லாம் கற்றுக் கொடுக்கிறோம்.
ஆனால்…
“விட்டுக் கொடுத்து வாழ்வது”
“மற்றவர்களை புரிந்து கொள்வது”
“கோபத்தை கட்டுப்படுத்துவது”
“உறவுகளை மதிப்பது”
இவற்றை கற்றுக் கொடுக்க மறந்து விட்டோம்.
ஒரு குடும்பம் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டுமென்றால்
அதில் அன்பு மட்டும் போதாது…
சகிப்புத்தன்மையும் தேவை.
அம்மா கொஞ்சம் விட்டுக் கொடுக்க வேண்டும்…
அப்பா கொஞ்சம் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்…
கணவன் மனைவியை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்…
மனைவி கணவனை மதிக்க வேண்டும்…
பிள்ளைகள் பெற்றோர்களின் கஷ்டத்தை உணர வேண்டும்…
அப்போது தான் குடும்பம் குடும்பமாக இருக்கும்.
இதை படிக்கும் உங்களிடம் ஒரு வேண்டுகோள்…
உங்கள் மனதில் யாராவது இருக்கிறார்களா?
பல நாட்களாக பேசாமல் இருக்கும் அண்ணன்…
தங்கச்சி… நண்பன்… அப்பா… அம்மா…
அல்லது உயிருக்கு உயிரான ஒருவர்…
தவறு யாருடையது என்பதை விடுங்கள்…
முதலில் பேசுங்கள்…
முதலில் சமாதானம் செய்யுங்கள்…
ஏனென்றால்…
உறவுகள் உயிரோடு இருக்கும் போது தான் அதன் மதிப்பு தெரியாது…
இழந்த பிறகு தான் அதன் வலி புரியும்.
“ஈகோவை ஜெயிக்க விடாதீர்கள்… உறவுகளை ஜெயிக்க விடுங்கள்!”
இதை படிக்கும் ஒவ்வொருவரும் ஒரு நிமிடம் யோசிக்கவும்…
நம்மால் உடைந்த ஒரு உறவு இருந்தால்…
இன்றே அதை சரி செய்ய முயற்சி செய்வோம்.
உறவுகள் முக்கியமா?
அல்லது ஈகோ முக்கியமா?
உங்கள் கருத்துகளை பதிவு செய்யுங்கள்…
இந்த பதிவை அதிகமாக பகிருங்கள்…
ஒரு உடைந்த குடும்பம் மீண்டும் சேர இதுவே காரணமாக இருக்கலாம்…
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக